Święty Jan Berchmans urodził się w 1599 roku w Diest w Belgii. Jego ojciec był garbarzem, handlarzem skór i szewcem. Jan miał czterech młodszych braci. Rodzina nie była zamożna, jednak rodzice wychowali swoje dzieci w głębokiej wierze i uczyli je pracowitości oraz uczciwości.
Od najmłodszych lat pragnął zdobywać wiedzę i rozwijać swoją wiarę. Był pilnym uczniem, chętnie służył do Mszy Świętej i wyróżniał się pogodnym usposobieniem. Po śmierci matki, gdy miał około 17 lat, opiekę nad jego wykształceniem przejął miejscowy proboszcz, ks. Piotr van Emmerick. Wzorem dla Jana był św. Alojzy Gonzaga, którego życie i oddanie Bogu bardzo go inspirowały.
Następnie Jan Berchmans wstąpił do zakonu jezuitów. Szybko dał się poznać jako zakonnik sumienny, pokorny i życzliwy wobec innych. Wierzył, że drogą do świętości jest wierne wykonywanie nawet najprostszych obowiązków. Został wysłany na studia do Rzymu, gdzie przygotowywał się do dalszej posługi zakonnej. Nie przyjął jednak święceń prezbiteratu, ponieważ zmarł jako kleryk.
Przed śmiercią zachorował na zapalenie płuc, którego nabawił się po publicznej dyskusji teologicznej. Mimo cierpienia zachował spokój i ufność wobec Boga. Zmarł w 1621 roku, mając 22 lata.
Jego ojciec po śmierci żony został księdzem. Jan Berchmans został beatyfikowany przez papieża Piusa IX, a następnie kanonizowany przez papieża Leona XIII. Jego relikwia serca znajduje się w kościele jezuitów w Leuven w Belgii.
Jan Berchmans pragnął osiągnąć świętość przez wierne wykonywanie codziennych obowiązków. Przypisuje mu się słowa: „Jeśli nie dojdę do świętości za młodu, nigdy nie będę świętym” oraz „Najdoskonalszą rzeczą jest zacząć od najmniejszych rzeczy”. Jego życie pokazuje, że nawet zwyczajne, codzienne obowiązki wykonywane z miłością do Boga mogą prowadzić do świętości. Dlatego św. Jan Berchmans jest patronem ministrantów, młodzieży oraz studentów.
Liturgiczne wspomnienie św. Jana Berchmansa obchodzone jest 13 sierpnia.
